web
analytics

vtm - Page 2

  • Raf Coppens Lacht Uit bekoort 403.000 kijkers

    rafcoppenslachtuit

    De uitzending op oudejaarsavond van de show van Raf Coppens hield 403.000 mensen in de ban. Dit is ongeveer hetzelfde aantal als de conférence van vorig jaar. Raf Coppens heeft dus duidelijk een vast publiek bij de VTM-kijkers.

  • Raf Coppens Lacht Uit: de herhaling

    2127871743_5b0d566cc5

    VTM zal de puike eindejaarsconférence van Raf Coppens herhalen op zaterdag 12 januari om 21.35u. U krijgt bijna 70 minuten tophumor voorgeschoteld! Gaat u ook (nog eens) kijken?

    RAF COPPENS LACHT UIT
    VTM - 12 JANUARI - 21.35u

  • Raf Coppens - VTM - 20.35u

    rafpicture
    RAF COPPENS LACHT UIT

    VTM - 31 DECEMBER - 20.35u

  • Raf Coppens-interview in Het Laatste Nieuws

    2151778912_85ccc68fbd

    Raf Coppens wordt door de krant Het Laatste Nieuws aan de tand gevoeld over zijn eindejaarsconférence. Zo heeft hij het over de onderwerpen die erin voorkomen. Er wordt ook gevraagd of hij ooit reactie kreeg van de BV's waar hij mee lacht. Politici zijn volgens Raf dat weer grote ego-trippers die dus enorm graag in de belangstelling staan. Het ganse interview kunt u lezen in de krant van vandaag.

  • Raf Coppens Fansite had een Q & A met Raf Coppens

    2097479172_50684804e5

    Op 31 december is er weer een nieuwe eindejaarsconférence van Raf Coppens te zien op VTM. Een ideaal moment om de stand-up comedian enkele prangende vragen te stellen.

    Jimmy: Wat mogen de TV-kijkers dit jaar verwachten in de eindejaarsconférence? Welke thema's komen aan bod?

    Raf Coppens
    : Hetzelfde als anders. Thema's : regeringsonderhandelingen, de opwarming van de aarde, Rimpelrock, proces Hans van Themsche, de Rode Duivels, beklimming Mont Ventoux, huwelijk Kim en Brian. Liedjes : Tom Boonen, Kvraagetaan, Franse liedjes over BHV.
    Het is anders dan anders omdat het minder van de hak op de tak springt. Ik heb al mijn materiaal op zeventig minuten geperst. Toch is er een evenwicht. Het is mijn meest uitgebalanceerde voorstelling tot nu toe geworden. Vind ik. Naar de optredens te merken zitten er alvast geen "zakken" in.
    Ik doe ook een afwisseling van waarneembare feiten en mijn eigen wereld. Zo vertel ik over mijn bezoek aan Rimpelrock met mijn ouders, mijn beklimming van de Ventoux. Allemaal dingen die ik ook echt gedaan heb. Daarnaast vertel ik gewoon feiten die iedereen kent zonder een persoonlijke toets, zoals Van Themsche, koers, echtscheidingen.
    Ik probeer dingen naar mijn eigen leefwereld te brengen omdat dit ook dikwijls klopt met de leefwereld van de meeste mensen.

    Jimmy: Dit jaar zitten er geen bekende koppen of politici in het publiek. Vanwaar deze wijziging? Een bewuste keuze?

    Raf Coppens
    : Ja, dat BV gedoe heeft zijn beste tijd een beetje gehad. En de BV's die je echt wil komen toch niet. Dan hebben we maar beslist om er geen uit te nodigen. Bovendien legt dat ook extra stress en druk bij mij. Nu waren het allemaal gewone mensen die graag eens kwamen lachen, dit maakte mij veel meer ontspannen. Zeker de tweede sessie. Als je daar dan ontspannen staat komt dit ook het spel ten goede en de kwaliteit van de show. Je voelt als komiek zeer goed aan als de zaal niet mee is, je steekt daar veel energie in. Energie waar de kijker thuis niks van merkt. Verloren energie.
    Bovendien, als je bekende mensen uitnodigt, dan ben je al sneller geneigd om minder hard door te gaan. Want dat valt in slechte aarde bij de andere toeschouwers. En dan is uw sfeer naar de kloten, en dan keert het publiek zich tegen u. En dat wou ik niet. Ik wil volle gas gaan.

    2127871209_1e59b9420c


    Jimmy: Het is reeds de 5e eindejaarsconférence op VTM. Hoe heeft U de opname-dag (21/12) van de recentste editie doorgemaakt? Waren er nog last-minute wijzigingen?

    Raf Coppens
    : De opname was op VTM zelf. Ik ben zeer tevreden dat ik het zo gedaan heb. Het was wat gezelliger en kleiner dan in een grote zaal als de Zuiderkroon. Technisch hebben ze dan ook alles meer onder controle. Ik ben die dag 's morgens mijn nieuw vestje gaan afhalen bij Kleding Octaaf in Lebbeke. Dan heb ik thuis wat gegeten. In de namiddag naar de neus-keel-en oor-arts Van Boven geweest; in Buggenhout. Ik had de dag voordien in Mol opgetreden (Que Pasa) en ik was beginnen sukkelen met mijn stem. Nu, er werd daar ook gerookt in die café en dat is niet bevorderlijk voor mijn stembanden, maar toch, ik raakte al in paniek. Die dokter heeft mij toen een cortisone pil gegeven en nog iets om in te ademen (Perubore). Daardoor kwam mijn ste er weer door en ik heb er voor de rest van de dag geen last meer van had. Een stem is belangrijk, als je twee optredens moet doen van 75 minuten en je beschikt niet over al je registers dan kan je het vergeten.
    Om 17.00 uur is mijn beatboxer gearriveerd. Voor wie het niet weet: beatboxers zijn gasten die met hun stem geluiden kunnen nabootsen, maar dan in een bepaald ritme. Ze kunnen met hun stem een ganse discobar nadoen. Indrukwekkend. Ik ben op het idee gekomen drie weken terug tijdens het optreden van Garcons Debilles, in De Werf te Aalst. Die hadden ook een beatboxer in hun optreden. De vriend van hun zangeres (Karen) is vice-wereldkampioen beatboxen (boxerloops), maar die speelde mee met Clouseau. Zij hadden een andere, uit Brakel, Ceto. Ook een crack die gast. Die heb ik de week nadien dan gevraagd om op mijn slotnummer de Brabaconne te komen boxen. We hebben een keer een try-out gedaan (Deinze) en klaar was kees. Voor hem was het de eerste keer dat hij zoiets deed, hij was wat zenuwachtig. Hij moet er ook direct staan, hij heeft geen tijd om warm te lopen. Ik vond het schitterend in elk geval en zeer blij dat ik het gedaan heb.Innoveren heet dat.
    Ook innoverend waren de vier Zuid-Amerikanen die ik had gevraagd om "Kvraagtetaan" van de Fixkes te komen begeleiden. Ik had daar eerder dit jaar al een parodie op gemaakt. Heeft toen een beetje commotie verwekt wegens simplificatie van het fenomeen 'illegalen'. Mijn idee was nu omdat nummer deze keer te laten begeleiden door 'illegalen', of toch door wat de mensen aanzien als illegaal. Mijn gedachten gingen onmiddellijk naar die Bolivianen en Peruvianen die in de zomer tijdens de Gentse Feesten in de straten staan. Met hun panfluiten en banjo's. Daar heb ik lang naar gezocht, ben zelfs naar Antwerpen en Brussel gereisd in het weekend. Al de straten en de metro's afgezocht op zoek naar straatmuzikanten. Mensen gebeld en gemaild. Zonder resultaat. Tot ik bij de organisator van de Antilliaanse Feesten (Lode Verschueren) terechtkwam. Voor die man had ik ooit nog eens opgetreden. Hij gaf het telefoonnummer van William Cabalero, een Peruviaanse muzikant. Met hem heb ik dan afgesproken in Etterbeek, in een sporthal. Hij kwam daar toe met nog twee andere muzikanten, een panfluit en een banjo en een trom. Echt wat ik moest hebben, wat ik voor ogen had. Het repeteren van het nummer ging vrij snel, het is ook niet zo een moeilijk lied. Aangezien zij overdag werken konden zij maar om zes uur op VTM zijn. Heeft nog wat stress gegeven om geluid goed te zetten, maar tegen zeven uur was alles OK. Wat zij niet wisten is dat er twee opnames gepland waren , een om 19.30uur en een om 21.30. Ik dacht dat ik hen dat had gezegd, maar we verstaan en spreken allebei slecht Frans, vandaar misschien. Feit is dat ze na hun eerste optreden, tijdens de sessie van half acht, de biezen namen. Ik was natuurlijk zo dom geweest van ze op voorhand te betalen. Net voor de tweede opname vroeg de regisseur mij waar de Zuid-Amerikanen uithingen. Ik zei dat ik het niet wist. Iedereen gaan zoeken, maar nergens te bespeuren. Gebeld op GSM, de mailbox. Dan maar de tweede sessie zonder hen. Het was ook geen drama, we hadden een opname met hen.
    De opnames vielen echt goed mee, ik had het gevoel dat de mensen voor mij kwamen. Er werd kort en hard gelachen, op de juiste momenten ook. Ook goed werk van Jo met De banjo. Een legendarische DJ uit de jaren zeventig, die mijn opwarming doet. Wat kan een mens meer bereiken? Voor het eerst in vijf jaar ben ik met een volledig tevreden gevoel naar huis (Frituur Wilfrit-Aalst) gereden. Laat dit maar los op Vlaanderen zou ik zo zeggen. Wie het niet lust zal het nu ook niet lusten en wie het wel lust zal tevreden zijn.

    Jimmy: 2007 was een druk en succesvol jaar voor U. Aan welk optreden of gebeurtenis heeft U blijvende herinneringen?

    Raf Coppens:

    - Bornem : Ter dilft (mei 2007) Het leven zoals het is. Beste voorstelling van de reeks.
    - Verkiezingsshow VTM. Met al die politeke kopstukken in de zaal, een ervaring.
    - Try-outs voor deze show. Kleinere clubs enzo. Zeer gezellig.
    - Hulde Jan de Wilde Aalst. Begin september. Samen met Jan De Smet 'Ik kan het ma" gedaan.
    - Hulde Urbanus. Sportpaleis. Grote held. Fier dat ik er was. Feit dat zo iemand mij vraagt betekent meer dan achtendertig goeie recensies in De Morgen.

    2097480956_d894312c3c


    Jimmy: Wat mogen we van Raf Coppens verwachten in 2008?

    Raf Coppens: Eerst Cabaretten in Antwerpen (13/1), dan Gent in april.
    Vervolgens dat project met Bodixel. Zij de Franse liederen en ik de Franse vertellingen.
    Ik ga beter leren gitaarspelen.
    Verder werken aan mijn CD "Raf Coppens depressief". Een plaat vol met treurige en negatieve liederen. Volgende nummers zijn reeds af: Laat mij gerust, Was ik maar Alcolieker, De Fucking Werkweek, Weer een nieuwe dag, Had ik maar kanker, Ooit was ik een man, Waar is de tijd van Eddy Merckx?, Praten en pillen, Depressief.

    Interview afgenomen door Jimmy op 29 december 2007.
    Met dank aan Raf Coppens voor de antwoorden.